Wanneer ik aan Wallis denk, dan denk ik aan diepe bergdalen, hooggelegen berggebieden en het fijne dat Zwitserland te bieden heeft. In de afgelopen jaren hebben we de meeste bergdalen van Wallis wel mogen aanschouwen, maar eentje ontbrak er: Val d’Anniviers. Tot februari 2026, want dan mag ik met ons gezin naar Grimentz-Zinal voor een wintervakantie in het authentieke Val d’Anniviers.
Val d’Anniviers stond al even op mijn ‘must-visit’ lijstje. Ik heb namelijk een voorliefde ontwikkeld voor authentieke plekken, plekken waar chalets al honderden jaren onaangetast staan en waar je het echte bergleven ‘proeft’. Val d’Anniviers is zo’n plek. Gelegen in het Franstalige deel van Wallis en één van de zeven zijdalen van het kanton Wallis.
Het is eind februari maar nabij Sierre, waar het dal begint, voelt het met 17 graden volop lente. Ik ben gek op de zon, maar ook liefhebber van de winter en 17 graden is mij veel te warm in deze tijd van het jaar. Gelukkig is het nog ruim 27 kilometer rijden naar Zinal waar we zullen verblijven. Wanneer ik het dal in rijd zie ik gelijk de borden van de befaamde trailrun Sierre-Zinal die ieder jaar in augustus plaatsvindt. Ik zeg gelijk maar dat ik hier in de zomer terug kom.
Val d’Anniviers is een serieuze klim met de auto (ik begin overigens gelijk te praten over omhoog fietsen of rennen) waarbij de kettingen met deze temperaturen achterwege kunnen blijven. Eenmaal hogerop splitst het dal zich op in Val de Moiry en het Zinaldal. De route omhoog is prachtig en uitdagend, omgeven door hoge rotswanden en diverse smalle passages. Onderweg zie ik de vele kleine dorpjes die het dal rijk is en die ik van de plaatjes ken.
Onderweg passeer ik de dorpen Vissoie, St. Luc/Chandolin, Saint Jean, Grimentz en Ayer. De vele oude donkerbruine chalets, kerken en kapellen maken de route extra aantrekkelijk. Het duurt even, maar uiteindelijk komen we in Zinal aan waar we zullen overnachten. Zinal ligt aan het einde van het dal op zo’n 1670 meter en dus lekker hoog. De zon gaat al onder als we aankomen en van 17 graden zijn we aardig richting het vriespunt gegaan. Ideaal voor de sneeuw dus. De weg houdt op in Zinal en wat overblijft is een uitzicht over een imposant dal met hoge besneeuwde bergtoppen, waar de Zinalrothorn er een van is.
Na een fijne nacht in ons hotel is het tijd om de ski’s onder te binden. Wanneer ik de gordijnen open doe zie ik niet alleen de zon op de hoge toppen schijnen, ook zie ik een geprepareerd pad liggen waardoor we zo bij de Zinal-Sorebois gondel zijn. Ondanks dat het eind februari is, is er nagenoeg niemand bij de gondel ’s ochtends. Helemaal niet erg natuurlijk, en we gaan gauw naar boven en stappen op 2700 meter bij Espace Weisshorn uit.
Hier merken we de voordelen van het hoge gebied al snel: perfect geprepareerde pistes en wolkjes achter me aan tijdens het skiën. Vandaag gaan we eerst naar de Grimentz-zijde van het gebied. Het totale gebied van Grimentz-Zinal beslaat zo’n 210 kilometer pistes en is verdeeld over de dorpen Zinal, Grimentz, Vercorin, St-luc/Chandolin. Een groot deel van het gebied van Grimentz-Zinal is met elkaar verbonden.
Terwijl Yvonne met onze dochter de gondel pakt vanaf de Espace Weisshorn richting Grimentz (ideaal, je kan kiezen tussen skiën en gondel) ga ik via de piste. De reden dat we ons opsplitsen: een enorme lange zwarte afdaling vanaf de top op 2895 meter (Corne de Sorebois, waar ik eerst met een stoeltjeslift naartoe ga) naar Grimentz op 1570 meter. Met zijn 4,3 kilometer lengte is deze zwarte piste echt genieten en een fijne aanslag op de bovenbenen. De piste is een fijne afwisseling van een smal pad met onder meer uitzicht op Lac de Moiry met steile afdalingen. Dit is wat mij betreft toch echt een hele serieuze zwarte piste dus ga hier alleen vanaf als je echt geoefend bent.
Nu we beiden op onze eigen manier in Grimentz zijn aangekomen is het tijd om weer omhoog te gaan. Dit keer gaan we naar Bendolla op 2130 meter. Vanuit de lift zien we de vele prachtige chalets waar Grimentz bekend om is. We besluiten na aankomst nog wat hoger te gaan richting de 3000 meter en genieten van de uitstekende blauwe, rode en zwarte afdalingen.
Wat me opvalt is dat het opvallend rustig is op de pistes. Bij de stoeltjeslift Col du Pouce is het wel even druk, maar is eigenlijk de enige plek. Daarnaast zijn de pistes mede door de hoge ligging erg lang. Wellicht dat dit ook wel bijdraagt aan de spreiding en er daarmee voor zorgt dat het heerlijk rustig is. Naast de lange afdalingen pakken we uiteraard ook de ski cross, het snowpark en de speedcheck mee.
Wat me opvalt in het gebied zijn de enorme restaurants bij het middenstation (waar het tussen de middag wel druk was), maar ook dat veel Zwitsers een lekker plekje in de sneeuw en in de zon gaan zitten en genieten van hun eigen meegenomen lunch.
Na een dag vol afdalingen is het halverwege de middag tijd om terug te gaan naar Zinal. Dit keer pakken we met z’n allen de gondel terug (dit is de enige manier, tenzij je met de bus terug wilt). Geen straf overigens, want de gondel zet je weer af bij Espace Weisshorn op 2700 meter vanwaar we onze hele lange dalafdaling beginnen.
De dalafdaling is een hele lange rode piste (eerst de Chiesso en daarna de Aigle) en mede door het fenomenale uitzicht over het dal echt een pareltje. Het laatste stuk is wel een opeenstapeling van haarspeldbochten, maar ook kan je kiezen uit een skiroute (de Tsigère). We kijken even over de rand en besluiten toch de rode piste maar te volgen.
We komen bij ons hotel uit met de dalafdaling (ideaal!) en na een hapje eten besluiten we nog even een ronde door het dorp te maken. Het dorp bestaat voornamelijk uit een brede hoofdstraat met hotels, winkels en restaurants met daarboven vele oude houten chalets. Aan de rand van het dorp Zinal is een knusse route door het bos uitgestippeld (Nuit des Mélèzes). We volgen de muziek die we uit het bos horen komen en daarna de lampjes die er hangen. In zo’n half uur lopen we door het verlichte en sprookjesachtige bos omhoog. Daarna is het mooi geweest, vooral voor onze dochter na een lange dag op de pistes.
Een nieuwe dag en ook een nieuwe dosis zonnestralen. Met een dik pak sneeuw en dit weer zijn we toch wel wat verwend. Vandaag besluiten we de ‘Zinal-zijde’ van het gebied te verkennen. We pakken om 9 uur wederom de gondel naar Espace Weisshorn en wederom niemand bij de lift. Het Zinal-deel van het gebied is genieten! Enorme lange afdalingen, wolkjes sneeuw achter de ski’s en een blauwe lucht met wat laatste flarden bewolking.
De omgeving, zo aan het eind van het dal, is indrukwekkend mooi (we blijven foto’s maken). En weer is er die heerlijke afwisseling: eenvoudige brede blauwe pistes, pittige rode en zwarte pistes en diverse funparkjes voor de kids. Kortom: genoeg te kiezen voor de hele familie. Wat ook opvalt zijn de vele parapenters die met ski’s en parachute door de lucht voorbij komen.
Wat een heerlijk gebied! Dat is het eerste wat in mij opkomt. Het gebied is groot, hoog gelegen en kent veel uitdaging maar tegelijk ook genoeg eenvoudige pistes. Daarbij ligt het gebied hoog en leg je flinke hoogteverschillen af. Het resultaat hiervan zijn lekkere lange pistes. Daarbij ligt het gebied lekker verscholen achterin een diep dal vol mooie en authentieke dorpjes. Kortom, een heerlijke combinatie.
Was alles dan perfect? We gingen eten bij de restaurants bij het middenstation waar het tussen de middag wel druk was. Opvallend, want op één lift na was het eind februari enorm rustig bij de liften en op de pistes. Verwacht hier ook geen (grote aantallen) Nederlanders, Nederlandse artiesten of wilde après-ski op de piste. Voor de één een gemis, voor de ander heerlijk. In deze regio komen vooral Zwitsers en Fransen, wat logisch is gelet op de ligging. Wij vonden Grimentz-Zinal in ieder geval super!
Zinal en Val d’Anniviers staat nog steeds hoog op onze ‘must-visit’ lijst, dit keer als te bezoeken zomerbestemming. En de trailschoenen en racefiets gaan dan uiteraard mee.
Overnachten in Grimentz-Zinal kan op vele plekken en op veel manieren. Wij sliepen in hotel Europa, maar iets verderop is ook Reka Holiday Village Zinal gelegen met mooie en goed geprijsde appartementen en bovendien een echte familieaccommodatie.
Ook hebben tal van bekende aanbieders genoeg keus, zoals het SwissPeak Resort (ligt ook aan de dalafdaling en met eigen oefenweide) dat je via TUI boekt. Ook kan je via Interhome vele appartementen in Zinal boeken, net als via Booking.com.
Vanaf Utrecht is Zinal circa 988 kilometer.
Tip: Zoek je nog een tussenovernachting in Duitsland onderweg naar de bergen? Bekijk hier een overzicht van kindvriendelijke hotels vlak aan de snelweg in Duitsland.
We hebben veel meer tips voor een gave wintersport in Zwitserland. Kijk hieronder voor meer inspiratie:
Dit blog is in samenwerking tot stand gekomen. Natuurlijk delen we altijd onze eigen en eerlijke mening. Ook kunnen er in dit blog affiliate links staan. Maak je een boeking via zo’n link betaal jij niks extra maar krijgen wij een kleine vergoeding. Hiermee kunnen we in de toekomst bergen reisinspiratie blijven delen. Veel dank dus als je een boeking maakt via zo’n link.
Afgelopen zomer maakte Simone met haar gezin met de caravan een rondreis door Noorwegen. In dit uitgebreide blog deelt ze haar tips en ervaringen van deze unieke familierondreis in Noorwegen. …
Trail Markers biedt buitengewone natuurreizen aan voor ouders en kinderen die écht iets willen beleven, nieuwsgierig zijn, en herinneringen willen maken die verder gaan dan een vakantiefoto. En daar is…
Is skigebied Alpbachtal een aanrader voor gezinnen? Zowel Daniëlle als Simone brachten meerdere malen een bezoek aan het Alpbachtal en kunnen dit skigebied van harte aanbevelen. In dit blog delen…