Naar de Moezel met kinderen? Dat stond eerlijk gezegd niet meteen bovenaan onze bucketlist. Ik dacht: veel wijn, heuvels… leuk voor volwassenen, maar met kinderen? Toch besloot ik het een…

Basel, gelegen in het noordwesten van Zwitserland, ligt aan de Rijn, op het drielandenpunt met Frankrijk en Duitsland en is uitermate geschikt voor kinderen. Hoewel Basel de derde grootste stad van Zwitserland is, voelt de stad compact en overzichtelijk.
Basel wordt ook wel de culturele hoofdstad van Zwitserland genoemd. De middeleeuwse straatjes, musea, grote kathedraal, marktjes, street art en de Rijn, die gebruikt wordt als natuurlijk zwembad, zorgen voor genoeg afwisseling tussen cultuur, geschiedenis en ontspanning. De Rijn zorgt ook voor een natuurlijke grens tussen ‘Grossbasel’, oftewel de oude stad, en ‘Kleinbasel’, het nieuwe deel.
En dit alles ligt op ongeveer 700 km van Utrecht vandaan. Dat maakt Basel ook geschikt als een mooie tussenstop op doorreis naar een verder deel in Zwitserland of Italië. In deze blog deel ik onze favoriete plekken, tips en ervaringen met Basel. De stad die wij zeker niet vergeten en waar we graag naar teruggaan.

Wij verbleven met zijn vieren in een klein dorpje net buiten Basel, in Huningue, dat net in Frankrijk ligt. Vanaf dit appartement moesten we ongeveer een half uur langs de Rijn lopen om bij de stad aan te komen. Een prima start van de dag.
In Huningue ligt overigens ook het drielandenpunt. We zijn daar niet naartoe gelopen, want ondanks dat dit zo dichtbij leek, was het een behoorlijk stuk lopen. Het drielandenpunt ligt namelijk aan de andere kant van de Rijn en je moet via een brug oversteken. Wij waren zelf 3 nachten in Huningue en zijn 2 dagen naar Basel gegaan. Dag 1 hebben wij vooral gebruikt om de ‘must sees’ te bezoeken en dit zorgde meteen voor een mooie wandeling door de stad.
In deze blog benoem ik alle hoogtepunten in volgorde, zodat je meteen een mooie stadswandeling hebt die goed te doen is met kinderen die een beetje kunnen wandelen.
Vanuit ons appartement lopen wij naar de botanische tuinen van Basel. Dit is een mooie plek om te starten om de stad te ontdekken. Entree is gratis en zeker de moeite waard om door te lopen. We komen in een groene oase met allerlei verschillende bloemen, planten en bomen. Tussen de planten loopt een smal pad. De kinderen vinden het erg leuk om hierdoor te lopen.
Er is een binnen- en een buitendeel. In het binnendeel, de kas, staan tropische planten zoals cactussen in verschillende soorten en maten. Omdat we hier midden in de zomer zijn, is het in de kas heel warm. We lopen dus snel door de kas zodat we weer naar buiten gaan.
Buiten is het behoorlijk warm, maar door de bomen en planten is er veel schaduw en dat is erg prettig. Vanuit de tuinen lopen we door naar het volgende punt.
Wat is een stad zonder stadspoort? Gelukkig heeft Basel ook nog een oude, middeleeuwse stadspoort. Deze 15e-eeuwse stadspoort is een iconisch symbool van de stad en is een oorspronkelijk deel van de stadsmuren van Basel die de stad beschermden tegen indringers.
De poort is erg mooi en heeft een kleurrijk dak. Tijd voor een foto natuurlijk! Vanaf de poort lopen we mooi de stad binnen, op naar het volgende punt.

Naast de klassieke kunst en musea staat Basel ook bekend om zijn street art. Overal in de stad, langs de Rijn, onder bruggen en spoorviaducten en op muren in de stad kom je de kunstwerken tegen. Omdat wij alle vier street art een mooie vorm van kunst en creativiteit vinden, hebben wij op internet geprobeerd een aantal kunstwerken te achterhalen en op te zoeken.
Er is ook een street art-tour die je kunt boeken bij het VVV-kantoor. Wij kiezen voor een eigen wandeling door de stad en maken af en toe een uitstapje naar een street art-kunstwerk.
Vanaf de stadspoort lopen we richting het raadhuis. Voordat we hier naartoe gaan, slaan we af naar de Rosshofgasse voor onze eerste street art. Dit is een van de bekendste street art-werken van Basel. Dit roze kunstwerk is leuk om te zien. Het is niet te groot en ligt laag, waardoor het voor kinderen ook goed te zien is. We vinden het mooi en knap gemaakt, maar na een foto kunnen we weer door. Voordat we naar het raadhuis gaan, buigen we weer af richting de Gerbergässlein voor misschien wel het bekendste street art-werk van Basel.
Maar voordat we hier aankomen, ziet mijn zoon een ander ‘kunstwerk’: ‘The Hanging Man’. Het is heel apart. Het is een soort steiger waar één man op staat en één man hangt. In het begin leek het echt alsof het mensen waren, maar het zijn gelukkig twee poppen.
We lopen nu de straat in voor het bekendste street art van Basel, dat ook wel bekendstaat als ‘The Wall of Fame’ of ‘Changing Colors’. Beide namen zijn eigenlijk wel goed gevonden. ‘The Wall of Fame’ laat verschillende artiesten zien en ‘Changing Colors’ geeft aan dat dit kunstwerk leeft. Er worden namelijk regelmatig artiesten toegevoegd. In 2025 zijn Billie Eilish en ABBA toegevoegd aan dit kunstwerk. Dit project is een samenwerking met de bar tegenover de muur.
De kinderen vinden dit heel mooi. Het is kleurrijk en ze herkennen een aantal artiesten. Na een foto gaan we nu echt naar het raadhuis.


Onderweg komen we echt in het centrum terecht. Er zijn meer winkels en het is drukker. We bezoeken Basel in 2025, en de stad is een van de locaties voor het EK vrouwenvoetbal. Dat is goed zichtbaar in de stad.
Bij het raadhuis zien we een groot rood gebouw, ook wel het ‘Rote Haus’ genoemd. Voor het gebouw ligt een plein waar op dat moment een markt is. We gaan even naar binnen. Er zijn ook rondleidingen, maar die hebben wij niet geboekt. Binnen is een soort binnenplaats met muurschilderingen. Het is erg mooi en zeker de moeite waard.
Na ons bezoek lopen we over de markt en halen we koffie bij een kraampje. Daarna gaan we door naar de kathedraal. Onderweg naar het Raadhuis komen we echt in het centrum terecht. Er zijn winkeltjes en er zijn hier een stuk meer mensen. We bezoeken Bazel in 2025, Bazel is ook 1 van de plekken voor het Vrouwen EK voetbal en dat kunnen we in de stad goed terugzien. Op een aantal plekken zien we een grote voetbal.
Als we bij het Raadhuis zijn zien we een groot Rood gebouw, niet gek dat dit ook wel het ‘Rote haus’ wordt genoemd. Voor het Raadhuis is een groot plein, waar overigens nu een markt is, daar gaan we later naartoe. Wij gaan bij het Raadhuis naar binnen. Er zijn ook rondleidingen die je van te voren moet reserveren, dit doen wij niet wij willen namelijk zoveel mogelijk van de stad zien.
Onze toegang is beperkt maar zeker een stop waard. Binnen is een soort patio, en op de muren zijn diverse muurschilderingen gemaakt. Het is erg mooi, we kunnen nog een trap op om daar naar al het moois te kijken. Ook dit is zeker weer de moeite waard om even naar toe te gaan.
Als we klaar zijn lopen we even over de markt, daar staat een espresso karretje, tijd voor ons voor een koffiepauze. De markt is een beetje zoals wij de zaterdagmarkt kennen, groente, fruit, vlees en dat soort dingen. De koffie was heerlijk en wij gaan nu door naar de kathedraal.


De kathedraal van Basel ligt hoger dan de rest van de stad. Dit zorgt voor een prachtig uitzicht, maar ook voor een kleine klim om daar te komen. De kathedraal is ook weer rood van kleur. De kleur en de ligging (wat hoger dan de rest van de stad) zorgen ervoor dat je de kathedraal van een afstand kunt zien.
Helaas kunnen we niet naar binnen, maar we kunnen wel via de zijkant naar de binnentuin lopen. Je kunt de kathedraal ook beklimmen, maar hier moet je van tevoren voor reserveren. Via de binnentuin lopen we naar het plein bij het water. Nu zien we pas goed hoe hoog we eigenlijk zijn. Het uitzicht is echt fantastisch. Tijd om wat te drinken en even te zitten. Vanaf hier zien we onze volgende plek al: de Münsterfähre.


Het is even zoeken hoe we vanaf het plein naar beneden kunnen. Gelukkig zien we aan de zijkant van het plein een trap die ons naar de steiger brengt. De Münsterfähre is een kleine veerpont die je van het oude naar het nieuwe deel van de stad brengt, en weer terug. De boot zit aan een lange staalkabel vast en door de stroming van de rivier wordt de boot naar de overkant geduwd.
Als wij op de steiger aankomen, zijn er nog een paar andere toeristen die ook naar de overkant willen. Dit verbaast ons, wij hadden toch wel een kleine rij verwacht. Maar mooi voor ons, want wij kunnen meteen opstappen. De kosten zijn CHF 2 voor een volwassene en CHF 1 voor een kind (prijspeil 2025). Op internet stond dat je contant moest betalen, maar ik kon gewoon pinnen aan boord.
In Basel zijn er nog andere veerdiensten, maar deze komt echt uit de geschiedenis en in combinatie met de locatie, bij de kathedraal, maakt dit het wel bijzonder. Vanaf de boot heb je een prachtig uitzicht op de kathedraal. Als wij bijna aanmeren, zien we mensen in de Rijn zwemmen. Dat lijkt ons wel lekker, het is namelijk ontzettend heet in de stad. Gelukkig hebben we voor de kinderen zwemkleding meegenomen, dus zij plonsen heerlijk in de Rijn.
Het is zo warm en de zon is zo sterk dat de kinderen er na een half uur weer uit moeten om te voorkomen dat ze verbranden. Tijd voor de volgende plek: Kleinbasel.
Terwijl we rondlopen, merken we dat in dit deel van de stad veel meer ‘locals’ lopen. Het is hier drukker, maar niet op een vervelende manier. Er zijn veel winkels en verschillende soorten eettentjes, barretjes en terrasjes. Dit is een meer multicultureel deel van de stad.
We lopen richting de ‘Messe’. Dat is een beetje een cultureel gebied waar ook een kermis staat en diverse festivals worden georganiseerd. Nu staat het in het teken van het vrouwenvoetbal. Wij lopen richting de twee iconische gebouwen die wij vanaf de kathedraal zagen: de Roche Towers.
Het is ontzettend warm, dus we proberen zoveel mogelijk in de schaduw te lopen. De enorme gebouwen vallen erg op, omdat er voor de rest in Basel weinig hoogbouw is. Deze gebouwen zijn ook heel modern in tegenstelling tot de rest van de stad. We weten niet echt of we het mooi vinden, maar het valt zeker op. We lopen verder richting het Tinguely Museum en de Tinguely-fontein.
Om bij Tinguely te komen passeren we de Solitude-speelplaats, een superleuke plek voor kleine kinderen om te spelen en te picknicken. Er is ook een ondiep badje (tot de knieën) waar kinderen kunnen pootjebaden.
Het park is erg schoon en aan de rand ligt het Tinguely Museum. Hiervoor staat een mooie en bijzondere fontein met allerlei bewegende metalen elementen. Ik dacht eigenlijk dat je in deze fontein kon spelen met water, maar helaas heb ik dat verkeerd gelezen. In Basel zijn namelijk meerdere fonteinen waar je in de zomer wel mag pootjebaden om af te koelen, maar niet hier.
Gauw zoeken we een andere plek waar de kinderen kunnen plonsen. Er zijn diverse plekken aan de Rijn waar je vrij mag zwemmen. Dit staat overal goed aangegeven met speciale ‘Chill with respect’-borden. We lopen terug naar het plekje waar we eerder vandaag waren. Hier kun je op een trap zitten en kunnen de kinderen makkelijk het water in. Wij halen bij een supermarktje wat te drinken en gaan in de schaduw aan het water zitten, want het is nog steeds zomers warm.


Terwijl de kinderen weer het water in plonsen en zich laten meevoeren door de stroming en weer teruglopen, zien wij het steeds drukker worden in het water. Heel veel mensen hebben een soort tas of boei bij zich. Wat is dat? Gelukkig kunnen we op internet snel vinden wat het is: een Wickelfisch. Eigenlijk is het een waterdichte tas. Je doet hier je schoenen en andere spullen in, voegt wat lucht toe, rolt hem op en je hebt een soort boei. De tas doe je om je middel. Zo ben je zichtbaar voor anderen en blijf je ook drijven.
Heel veel locals gaan in de zomer, na het werk, een stukje met de Rijn mee. Er is een groot deel van de Rijn hiervoor ‘gereserveerd’: de zwemzones. Dit ligt tussen het Tinguely Museum en de Dreirosenbrücke en is ongeveer 3 kilometer lang. De kinderen genieten van de Rijn en wij genieten van een drankje aan het water. Dat is nog eens vakantie.
Dag 1 in Basel zit erop. Wat hebben we een mooie, gevarieerde dag gehad. Moe maar voldaan lopen we weer naar ons appartement.
We starten vandaag rustig op, nemen de tijd voor een lekker Frans ontbijtje en maken ons daarna klaar voor nog een dag in Basel. Gisteren hebben we zoveel gezien en gedaan. Eigenlijk hebben we bijna alle hoogtepunten gehad. Daarom kiezen we ervoor om iets te doen wat de locals doen in de zomer: zwemmen met de Wickelfisch.
We pakken dit keer de bus naar Basel. De busverbinding vanuit Huningue is goed en in een half uur zijn we weer in het centrum. Helaas is het vandaag iets minder warm. Het water voelt wat fris, maar we zetten door. Eenmaal in het water wennen we snel aan de temperatuur. We hebben twee Wickelfische: één voor vader en zoon en één voor moeder en dochter. We stappen de Rijn in bij het beginpunt van de stad, bij de Schwarzwaldbrücke.
De stroming is zo sterk dat we bijna niets hoeven te doen. We laten ons van begin tot eind meevoeren. Wat heerlijk ontspannend is dit. Na zo’n 40 minuten komen we aan bij het einde en moeten we het water uit.Stiekem wel jammer dat we dit gisteren niet hebben gedaan, omdat het zeker verkoelend werkt en het vandaag een stuk minder warm is. Maar het is absoluut een aanrader om te doen als je hier bent.
Het begint steeds bewolkter en donkerder te worden. Ondanks dat we al nat zijn van het zwemmen, hebben we geen zin om natgeregend te worden. We kleden ons snel aan en besluiten om richting het appartement te gaan. Ons bezoek aan Basel zit erop. We hebben veel gezien, maar nog niet alles. Dat is een mooi excuus om nog eens terug te gaan.


Vanaf Utrecht is Basel circa 713 kilometer. Basel is ook perfect voor een tussenstop naar Zwitserland of Italië. Verder is Basel ook uitstekend bereikbaar per trein.
We hebben nog veel meer fijne plekken op doorreis naar de bergen. Kijk hieronder voor meer inspiratie.